ŞENGAL DRAM

Shangaal Dram

 

Download [ŞENGAL DRAM]

 

 

# کوچ بانوی غزل فارسی ، سیمین بهبهانی رو هم تسلیت میگم به همه دوستان.

ته‌نیایی ...

 

واژه‌ی ته‌نیایی(تنهایی) برجسته ترین واژه ست برپیشانی مردمم ..

در کنار آن همه ی بدبختی ها و گرفتاری ها .. که دیگر به پاینشان هیچ امیدی نیست.

حلبچه ... سنندج ... سردشت ... مهاباد ... کرکوک ... موصل ... شمال ، جنوب ، غرب ، شرق ، روژهه‌لات .. روژئاوا ... باکور .. باشور ... این روزها هم که کوبانی و شنگال ...

تصویر را میبینید؟ این چند نفر و ده هزار نفر به کوه ها پناه بردن؟ برای چی؟ چرا؟

چندبار؟ تا کی؟

یک بار به جرم عشق به هویت میکشند مارا ... یک جا به خاطر سنی بودن ... یک جا به خاطر شیعه بودن .... یک جا به خاطر بایزیدی بودن ... یک جا بخاطر زبان ...یک جا بخاطر دیدگاه ،  یک جا به خاطر  ایرانی نبودن ... یک جا به خاطر ایرانی بودن .. یک جا برای ترکیه ای بودن و یک جا برای ترکیه ای نبودنمان ... یک جا جای عراقی بودن یک جا نبودنمان ... یک جا به جای سوریه ای بودن و یک جا نبودن ... یک جا به خاطر .... اما جرم اصلی در تمام اینها کُرد بودنمان بوده و هست ...

سرتونو درد نیارم ...

باز هم باید بسازیم

هرچه بر سرمان بیاد ، باز ما چشم بر دستان خود میدوزیم

آی مردم دنیا ... به زندگیتان برسید...

ما خوبیم.

 

 

قطعه ی بی مانند " کوچی کوردان" با صدای عدنان کریم ... بازهم و بازهم و بازهم .... چقدر مصداق این شعر زیاده در تاریخ ملتم ... چقدر زیاده .... 

خودایه ، تا که‌ی هه‌ژاری؟ ... تا که‌ی ماله‌که‌م رووخاو بێ؟
تا که‌ی بزه‌ی که‌نینی لێوی نازداره‌کانم بێت به گریان؟
خودایه ، ته‌واو خه‌لکی دنیا ماچی سه‌ر لێوی خوشه‌ویسته‌کانیان ئه‌که‌ن و چاو ئه‌برێنه ناو چاویانوو باوشیان پێ ئه‌که‌ن

تا که‌ی خوشه‌ویسته‌کانمان ماچ که‌ین به خاکیان بسپێرین؟

مافی ئێمه له دنیا و ژیانا له بیرت چوو کاکه برا؟

خاس ئه‌زانم تووییش ئیمه‌ده له بیر بردووه ...

 

قه‌ت دنیا بزانن :

له هێچکه‌سێک و هێچ هێزێک ناترسین تا ئانێک ده‌سمان ها له ناو ده‌س یه‌کا

بژی نیشتیمان

 

اگر دوست داشتید ، قطعه رو ببینید و بشنوید از دو لینک زیر میتونید اینکارو بکنید

که قطعه تصویری رو پیشنهاد میکنم .. صرفن پیشنهاد

لینک قطعه ی تصویری کۆچی کوردان - koçî kurdan   -- VIDEO Music

لینک قطعه ی صوتی کۆچی کوردان - koçî kurdan   --  Music

 

کۆچی کوردان

 (کوچ کردها - آوارگی کردها)

کۆچی کوردان وابه کاروان دێ له رێ شارانه وه
 (کوچ کردهاست که کاروان به کاروان می آیند ، شهر به شهر)

رۆژ به باری قۆرس و برسی،شه و له به ر بارانه وه
روزها با بارهای سنگین بر دوش و، شب ها زیر بارش باران

نیشتمانی خۆمه ده یپیوم،پێم مە لێن ئاواره یه
مرا آواره خطاب مَکنید ای مردم ، من اینجا در سرزمین خودم شهر به شهر راه در پیش گرفته ام

گه رچێ بێ ره شمال و پێ خواس،سه ر به کۆسارانه وه
اگرچه بی سرپناه و با پاهای برهنه در کوهستان ها ...

رێگه دوور و خێلی ماندوو و لێو به بار و پێ په تی
راه دور و درازی در پیش و مردم خسته و بی رمق ، و غم بر لب نشسته و پاهای برهنه آنها

چاو به ئه سرین دێنه پیری کۆچه که ی یارانه وه
و اشکی که در چشمان مادربرزگ حلقه زده است با دیدن کوچ یاران و عزیزان

نایه سوزی ده نگی گورانی،هه واره و کۆچی سوور
دگر صدای سوز آوازی به گوش نمیرسد ، برگ ریزانست این کوچ خونین

کاروان گوێی داوه به ناله ی بریندارانه وه
و صدایی جز ناله های خون جگران و زخمیان بر گوش کاروان نمی رسد

بۆ منالی ته رمی دایکی خۆی به جێ دێلی و ئه چێ
برای آن طفلی که آغوش مادرش را تنها می گذارد و می رود

ئاسمان ده گری،مه لان ده گرین به سه ر دارانه وه
آسمان می گرید .... پرنده ها می گریند بر شاخسارها

ده نگی تۆپ و تێری دوژمن دێ له شوێنی کۆچه وه

صدای تیر و ترکش های دشمنان است که پشت سر کاروان شنیده می شود و سایه ی جنگ است بر قامت کوچ

جێ هه واران وابه ده ستی سووری زۆردارانه وه

صدای توپ و ترکش قدرت به دستانی که فریاد "یاری خواهی" را خفه کرده است